Sinds ik zal worden begeleid voor een bijeenkomst door de mensheid,
zou ik toch zo minimaal willen opvallen tussen hen.
Ze zullen anders toch op me neerkijken.
Mijn prioriteiten lijken niet echt te werken, of wel?
Het besluit om een allervernietigende oorlog te verklaren...
ligt zo goed in mijn handen.
Daar sta ik dan, mij zorgen te maken om een paar mensen te ontmoeten.
Dat is zeer begrijpelijk, Lord Duvoe. - Dank je, Rolla.
Maar de druk ligt bij hen groter dan bij mij.
Ik mag hopen dat zij zich wel realiseren dat als er ook maar iets in de weg staat,
de gevolgen voor hen allesvernietigend zal zijn.
Dat zullen ze inderdaad, sir. - Ik onthoud mij van de rest van mijn decoratie.
Ze lijken me wat te pretentieus.
Ik zal de cape dragen.
Een goede keus, sir.
Heb je ooit mensen ontmoet, Rolla?
Ja, sir. Ik heb ooit drie van hen gezien, op afstand.
Ze lijken opmerkelijk veel Zykarians.
Dat klopt, inderdaad, maar met één fundamenteel verschil: het is slechts één entiteit.
Ik kreeg die sterke indruk toen ik nog een cadet was.
Er werd ons een holografische opname getoond van een menselijke reactie...
van de voorstelling toen ons hoofd gescheiden werd van onze romp.
Ze keken vol afgrijzen.
Dan weten ze ook dat we daarin van hen verschillen? - Nee, dat denk ik niet. Niet meer althans.
Men kan slechts gissen naar de waarheid, natuurlijk.
Onze contacten met de buitenwereld zijn voor tientallen jaren beperkt gebeleven.
Maar het is op z'n minst bedenkelijk...
gebaseerd op het feit dat het incident dat ik heb beschreven...
werd opgenomen lang voordat ik zo was.
Voor zover ik weet is er geen levende ziel vandaag de dag...
die weten van onze tweedelige symbiose.
Maar u heeft nog steeds het recht om bezorgd te zijn, sir.
Aardlingen zijn zeer verradelijk. Zij hebben dat alsmaar weer bewezen.
Niet allemaal, Rolla.
Niet allemaal.
Er was er één,
zo ingenomen, zo warm en natuurlijk.
En naar mijns inziens, de mooiste vrouw die ik ooit gezien heb.
Een vrouw?
We waren jong en omgeven door vreemdelingen.
Ze was net geen kind meer. Ik was nogal geraakt door haar.
U, als nobele Zykarian,
die werd geroerd door aardse vrouw?
Het klinkt vreemd, ik weet het, maar desondanks wel waar.
Heeft u haar later nog gezien, sir?
Nee,
maar misschien gaat dat spoedig gebeuren.
Er is mij gezegd dat ze deel uit maakt van de Searcher.
We naderen het aardse schip welke u zal begeleiden, Lord Duvoe.
Goed dan.
Welnu, Rolla, kan ik je goedkeuring krijgen?
Beter zoals nu heb ik u nog nooit gezien, sir.
De aarlingen zullen uw aanwezigheid eren.
De dame in kwestie zal veraangenaamd zijn.
Het is 1987 en NASA lanceert de laatste van amerika's ruimtesondes.
Aan boord van klein slagschip,
beleefde astronaut Captain William "Buck" Rogers,
kosmische krachten die ieders verstand te boven ging.
Tijdens een ongelukkig voorval werd hij bevroren van alle levensvoorzieningen...
door temperaturen waarvan wij geen voorstelling kunnen maken.
Ranger 3 werd van zijn pad geblazen...
in een baan, 1000 maal kolossaler.
Een baan die Buck Rogers terugbracht naar de Aarde...
500 jaar later.
Vertaling en aanpassingen: ®onnie 2012 ~Home Translations~
Maar, Admiraal, alsjeblieft... - Ik zou u graag willen toestaan, Doctor,
maar deze missie ligt te gevoelig.
Mijn hemel. Hoe kan ik het u duidelijk maken?
Een bezoekje aan planeet R-4 is een wetenschappelijke aangelegenheid.
Zoiets komt mogelijk niet meer voor. Ik smeek het u, Admiraal.
Ik zal erover nadenken, Maar dat is alles wat ik u nu kan beloven, Doctor.
Ik wil niet dom uit de hoek komen...
maar weet iemand hoe je een hoe je een Zykarian afgezant aanspreekt?
Een hele goede vraag, Admiraal.
Wilma, weet jij het?
Wat?
Is er iets? Je lijkt een beetje afwezig vandaag.
Is dat zo? Neem me niet kwalijk.
En, Crichton?
En u? Weet u iets over de Zykarians?
Zykarians zien er qua verschijning nogal menselijk uit...
en erg gesloten.
En... en...
En? Ga verder.
Zykarians zien er qua verschijning nogal menselijk uit.
Dat zei je al, Chrichton.
En ze zijn nogal gesloten.
Dat zei je ook al, koekepan. Wat mankeer je?
Als u er op staat om informatie te eisen...
welke zich niet in mijn geheugen bevind,
kan ik alleen maar herhalen in wat ik gezegd heb.
Wat kan ik nog meer?
Admiraal, dit is mijn fout.
Ik neem de volle verantwoording in het falen van Chrichton.
Ik verzeker u: zodra we terug zijn van de vredesbesprekingen,
zal ik zijn geheugenbankjes bijwerken.
Goed dan, Goodfellow. Zorg ervoor dat...
We terugzijn? Het is mij ontgaan dat ik u toestemming hebben gegeven om te gaan.
Ik hoop toch niet dat u van gedachten veranderd bent.
Ik heb u altijd bewonderd om uw buitengewone besluitvormigheid...
en zich daaraan te houden.
Ja.
Ik heb altijd gedacht dat besluiteloosheid een gebrek was als officier.
Admiraal, sir, De Zykarian afgezant is gereed om aan boord te komen.
Hij is er. Wees gereed.
Een eenvoudige "Mr. Ambassadeur" moet er maar mee doorgaan.
Schaamt u zich niet, Dr. Goodfellow?
Ja, onze Admiraal op het verkeerde pad zetten.
Ik weet dat het wat ongepast van me was, maar planeet R-4 is zo buitensporig,
dat ik dacht nooit meer een kans meer te krijgen daarin.
Wat heeft u over planeet R-4, Crichton?
Goed dat u dat vraagt, Kolonel.
Tot nog toe gedroeg ik mij wat vernederend.
Als jullie een kijkje willen nemen naar het hoofdscherm.
Hawk! Ik dacht dat je de ronde ging doen.
Dat was ik ook van plan, maar de Admiraal dacht er ineens anders over.
Het schijnt dat Dr. Goodfellow met jullie mee gaat.
Dat klopt.
Ik ga mee en probeer hem uit de problemen te houden.
Dan ben je precies op tijd gekomen, jongen.
Crichton stond op het punt ons voor te lichten over planeet R-4.
Ik wacht er al een tijdje op.
Schiet nou maar op, Crichton. Je bent echt irritant soms.
Goed dan, Doctor.
Weet wel dat de enige bevolkte plek daar de City of Oasis is.
Het is een exclusieve neutrale ontmoetingsplek...
waar Galactische besprekingen gehouden worden.
Dit is het typische R-4 terrein.
Vóór Oasis werd de planeet...
als opslagplaats voor mislukte genetische experimenten benut...
duizenden jaren geleden.
Men zou kunnen zeggen dat R-4 een vergaarbak is voor genetisch materiaal...
van het Cygnusstelsel.
Dat hoort u mij niet zeggen.
Klinkt absoluut fascinerend.
Ik kan maar beter gaan inpakken, me gereedmaken.
Er zullen zeker overlevenden zijn.
Wat voor een bekwaamheden daar mogelijk zijn ontwikkeld.
Kom mee, Twiki. Ga mee.
Allen uw aandacht!
Ambassadeur Duvoe, dit is Captain Rogers,
commandant van uw begeleidingsteam,
en teamleden Hawk en Kolonel Wilma Deering.
Ambassadeur.
Ik heb gebeden dat ik je hier zou vinden.
Wist je dat ik het was?
Ik wist het niet zeker, maar ik hoopte erop.
Kolonel Deering, neem ik aan.
Inderdaad.
Mag ik mijn hand terug, Ambassadeur?
Neem me niet kwalijk.
Je weer te zien overrompelde me.
Onze Admiraal heeft het team al voorgesteld, volgens mij.
Mr. Ambassadeur.
En dit is Hawk.
Zullen we nu op weg gaan?
Na u, Mr. Ambassadeur.
Kolonel Deering?
Wat een verrassing, Wilma kent de Ambassadeur.
Ja, nogal.
Ik heb nog nooit zo'n koninklijk figuur gezien...
als de Zykarian ambassadeur.
Waarom zo worstelen met zulks een klein bewijs...
van gedragsregels en perfectie...
welke hij zo helder voorstelt?
Het is zo onnatuurlijk.
Ik weet dat je ouder bent. Je had veranderd kunnen zijn.
Maar dat is niet zo, behalve dat je nog mooier bent geworden.
Jij bent veranderd. - Oh?
Meer imposanter, denk ik.
De Ambassadeur en ik hebben elkaar op een bijeenkomst ontmoet 7 jaren geleden.
Ik was junior luitenant en maakte deel uit van de Raad.
Lord Duvoe was zo aardig geweest om de zaken...
wat minder moeilijk voor me maken.
Jij was degene die zo aardig was,
je begeleidde me zelfs naar het Gala.
Ik was het mikpunt van elke delegatie daar.
Wat een leuke toevalstreffer.
Realiseren jullie je wel gezien de grootte van het universum,
dat het bijna een wonder is te noemen dat jullie elkaar ontmoet hebben...
niet één keer, maar twee keer in zeven jaar tijd?
Volgens mij hebben we daarover nagedacht.
En uw wonder, als ik zo vrij mag zeggen,
is een rijke aanwinst voor mij geweest.
Wat voor een rijkelijke aanwinst, Doctor?
Nou, Mr. Ambassadeur,
ik heb een grote belangstelling in ongewone levensvormen.
Dit reisje geeft een unieke kans ...
om het van dichtbij te zien, en te observeren,
wie weet wat voor een vreemde evolutie zich kronkelt.
Referentiepunt "A." Markeren.
Oasis moet daar beneden de horizon zijn.
Wat een landschap, niet?
Ik betwijfel of amfibiën en ratelslangen het daar uithouden.
Buck, kijk daar.
De instrumenten tonen een overbelasting.
Lijkt op een lichtverschijnsel,
maar dat gedraagt zich zo niet.
De bediening reageert niet.
Buck, het omhulsel van schip gloeit.
Buck, wat is dat? - Geen idee, maar lijkt te zijn vastgelopen.
Lopen we gevaar te crashen, Captain?
Hopelijk zal het een geforceerde landing worden, Ambassadeur.
Hawk, we moeten het beiden in gelid houden. - Oké.
Neem maar van mij aan. Volgens mij zijn we in een magnetische storm gevlogen.
Geladen deeltjes van één of ander iets.
Verschuiving van magnetische deeltjes, dat kan verklaren...
Doctor, controleer uw gordels. De woestijn nadert snel!
Probeer dat open veld. - Juist.
Allemaal in crash-houding! We maken een schuiver!
Gaat het? - Prima hier.
Iemand gewond achterin? - Nee, ik denk het niet, gaat het, liefje?
Ja, prima. En u, Mr. Ambassadeur?
Prima, Doctor. - Allemaal in orde. Beetje door elkaar geschud.
Jullie verdienen een medaille voor die landing.
Captain,
Ik zou graag een verklaring willen hebben voor deze geforceerde landing.
Het is toch duidelijk, Mr. Ambassadeur.
Onbekende elementen hebben deze situatie veroorzaakt.
Inderdaad, maar zijn deze toespelingen voor zulke vergelijkingen...
berekend op de bekwaamheid van de Captain als deze?
Nee, nee. U begrijpt het niet Ambassadeur.
Ik ben meer bekend met dit fenomeen dan u.
Ik verzeker u dat ze bestaan op deze planeet.
Ik bedacht me dat de delegatie op Oasis, om van de bemanning van mijn schip maar te zwijgen,
zich meteen zorgen zou maken van deze vertraging.
Ambassadeur, we hebben wel wat anders momenteel om ons daarover zorgen over te maken.
Controleer de backups.
Niets.
Het schip is stuurloos. - Roep Oasis op en licht hen meteen in.
Communicatie is ook niet mogelijk.
Er is geen energie meer. Onbruikbaar.
U moet toch een uitvlucht hebben voor noodgevallen.
Zonder energie, niets. De straling heeft het hele schip uitgeschakeld.
Ongelooflijk... - Wat u ook moge geloven
alle instrumentaria en de power is verdwenen.
Mijn hemel, wat gebeurt er?
Het schip maakt slagzij. - Verlaat het schip!
We moeten op een richel terechtgekomen zijn of zoiets.
Goeie genade, kijk daar!
Als dat schip volledig verdwijnt, dan hebben we...
Nog meer problemen. - Problemen? Hoezo?
De sensoren aan boord van de Searcher
kunnen niet meer aangeven dat we vast zitten.
zelfs als die stralingswolk zich ontbindt.
Incompetentie of verraad, Captain? Kies maar.
Het zijn jullie aardlingen die de gevolgen zullen lijden.
Zykaria zal een oorlog beginnen...
als jullie er niet in slagen mij af te leveren bij die bijeenkomst in Oasis.
Verraad?
Ik bedoel dat ik me er niet voor afsluit dat er genoeg aardlingen zijn...
die mij graag zien falen in mijn missie.
Daarom sluit ik ook sabotage niet uit, als oorzaak van de crash.
Ambassadeur, in mijn opzicht hebben we we gewoon heel veel geluk gehad.
Zet uw verdachtmakingen opzij...
en gebruik de enige optie die er nog voor ons is, we gaan lopen.
Lopen in deze woestenij? Wat bedoel je daarmee?
De Searcher zal zeker een reddingsschip
op het moment dat ze weten dat ze ons uit het oog verloren hebben, of niet?
Dat kunnen ze niett. - Waarom dan niet?
De enigen die dat kunnen aan boord van de Searcher zijn de Fighters.
En de eerste de beste Fighter die het luchtruim van Oasis binnentreed...
tijdens de vredesconferentie...
zal uit de lucht worden gehaald.
Nogal een vreemde manier om de vrede aan te moedigen, zou ik zeggen.
Maar wel nodig, Doctor.
Er zijn genoeg oorlogszuchtigen en heethoofden...
van beide partijen aanwezig.
We gaan lopen. - Momentje, Captain.
Hoe weet u zo zeker dat dit de juiste richting is naar Oasis?
Omdat die binnen bereik was voordat die wolk ons trof. De stad is die kant op.
Ik stel voor dat we allen op verkenning gaan, vanuit hogere gelegen gebied,
voordat we de juiste richting nemen.
Ambassadeur, ik ben de commandant van deze missie...
en ik ben niet van plan onze kostbare tijd te verknoeien met richting te bepalen,
deze en gene op weg sturen om te zoeken, of iets anders.
Ik ga op mijn oordeel af om te beslissen voor de juiste richting.
Dat blijkt. Stel dat ik mijn eigen weg ga?
Dat kan ik u niet laten doen. Het is mijn taak om u er levend en wel te brengen.
En dat is precies wat ik ga doen... wat het ook moet kosten.
Welnu, gaan we nog lopen?
Nog steeds niets vernomen van het veer.
We weten dat het in een magnetische wolk vloog, en communicatie verloor,
maar we hebben geen idee wat er achter die wolk gebeurde.
Wat ik nogal eigenaardig vind, Admiraal,
is dat het schip zelfs niet door hun eigen scanners getraceerd kan worden.
En de onze? - Geactiveerd, Admiraal.
Maar dat schip had mogelijkerwijs anti-scanners aan boord,
wat ons niets heeft kunnen registreren.
U suggesteert dat deze aardlingen de Ambassadeur ontvoerd hebben.
Dat heeft u mij niet horen zeggen, sir.
Ik suggesteer alleen dat de mogelijkheid bestaat.
Wat zou de bedoeling zijn om zo'n plot in scene te zetten?
Alleen zij die oorlog willen, tegen elke prijs.
We weten dat ze bestaan aan beide kanten.
Ja, dat doen ze inderdaad.
Maar zo'n gedurft plot?
Dat zou betekenen dat iedereen aan boord van de Searcher daar deel van uit maakt.
Helemaal niet.
Als wij dit beraamd zouden hebben, dan zou het, volgens ieders standpunt
van dat moederschip, een perfect logische missie zijn.
Slechts een handjevol van hogerhand zou weten, dat wanneer het veer zou zijn geland
het zou worden overgenomen en vernietigd zou worden.
Jullie zijn een sluw en intelligent volk, Raka.
God zij dank, ben ik slechts een soldaat.
U bent een geweldige officier, Admiraal,
maar ik, als uw intelligente adviseur,
stel ik voor de mogelijkheid, om verraad niet uit te sluiten.
U heeft uw standpaunt gemaakt.
Noch taal, noch teken. Niets op scanners, noch de radio.
Zelfs al zouden ze zijn gecrashed, dan zou het toch nog mogelijk zijn om signalen te zenden.
De beschikbare informatie, die minimaal is,
geven een karakteriserende verstoring aan...
door geladen deeltjes, van onbekende origine,
mogelijk samenhangend met de aanwezigheid van een dubbele ster...
in hetzelfde kwadrant.
Buck? - Wat heb je daar?
Voetstappen.
Net gezet.
Oh, hemel. Dan zou het schepsel misschien heel dichtbij kunnen zijn.
Mijn hemel, er word gelachen!
Zeer zeker gelachen.
We moeten zorgen dat het schepsel zich laat zien.
Misschien dat we terug lachen. Wat vind je ervan?
Sorry, Doctor. - Wat?
Daar hebben we geen tijd voor. U zult uw nieuws- gierigheid moeten bedwingen als we in Oasis zijn.
Je wilt me zeker niet hier laten, om het te onderzoeken.
Je kunt me later terug oppikken.
Nee. We gaan verder.
Het was maar een ideetje.
Is de captain altijd al zo gebiedend?
Nee, dan ken je Dr. Goodfellow nog niet.
Als zijn wetenschappelijke opdoemt, moet je van goede huize komen om zijn aandacht af te leiden.
Hij lijkt Capt. Roger's dictatoriale houding amper te vergeven.
Dictatoriale houding? Nee, je begrijpt Buck niet.
Hij zou zijn leven geven, voor ons allemaal.
Je noemt hem Buck. - Jazeker, hij is een vriend.
Een nauwe vriend.
Vroeger noemde je mij Aram.
Weet je nog?
Dat ben ik niet vergeten, Aram.
Mijn God, hebben jullie dat gehoord?
Ik zou zeggen, zou je je kunnen laten zien?
We beloven je niets aan te doen!
Pas op voor Ezarhaaden!
Het praat. Wacht.
Ga niet weg, ik smeek het je!
Ezarhaaden? - Nooit van gehoord.
Moeilijk om ergens voor op te passen, als je niet weet waarvoor.
Hawk, kun je gaan kijken bij die rotsen?
Is het mogelijk dat de man die het Commando heeft op de Searcher...
verborgen motieven heeft, en dit allemaal plant?
U bent bent er zeker één die zeer achterdochtig is.
Mijn vraag is niet zonder doel.
Admiraal Zite, die het commando heeft van het veer dat me hierheen bracht,
is er één die zeer achterdochtig is, zoals jij het noemt.
Hij heeft ook een groot aantal wapens tot zijn beschikking.
Begrepen.
Als we u niet op tijd bij Oasis krijgen, zal er blijkbaar geen Searcher meer zijn.
Het was het waard om dat ter zake te brengen.
Iets gezien?
Die lolbroek is moeilijk te vatten.
Laten we op weg gaan.
Doctor, deze kant op. - Ja, dat weet ik.
Erg aardig van je, maar ik heb ook ogen, erg bedankt.
Ik heb ook ogen, Hawk!
Ik snap niet waarom je mij voortdurend als onnozel beschouwd.
Ik weet hier wel iets van af.
We moeten niet klagen. - Niet klagen. Ik weet dat je je plicht doet.
Pas op voor Ezarhaaden!
Kom op.
Admiraal Asimov, Admiraal Zite verzoekt om visueel contact.
Heeft u weer contact kunnen krijgen met het veer?
Jammergenoeg niet.
Ik begrijp het. We hebben een probleem, Asimov.
Daar wil ik het het nu over hebben. De luchtsluis?
Met genoegen, Admiraal.
Prima. Ben er in twee minuten.
Vreemd verzoek... Een gesprek in de luchtsluis.
Integendeel.
Hij wil het op neutraal gebied.
Op dit punt, hebben we beiden niet genoeg vertrouwen op elkaars schip.
We gaan.
Admiraal?
Een afschuwelijk gevoel kwam in mij op.
Stel dat we in een val lopen.
Stel dat ze ons beiden willen vermoorden en het schip willen overnemen.
Met welk doel, sir? - Ik geef toe, een onredelijke mogelijkheid.
Maar tot nu toe hebben we aangenomen dat er iets met het veer gebeurd is,
een natuurlijke ramp.
En we nemen passief de verantwoordelijkheid van de verdwijning aan.
In feite leggen de Zykarians de verantwoordelijkheid geheel bij ons.
Het spijt me, sir. Ik kan u nog steeds niet volgen.
Stel je nou eens voor, Devlin...
Stel dat Ambassadeur Duvoe een pion is,
een waardeloze pion.
Stel dat ze hem aan boord gebracht hebben met de bedoeling...
om het te vernietigen voordat het Oasis bereikt heeft.
Als ze dat de bedoeling is geweest,
om de dood van de Ambassadeur in onze schoenen te schuiven,
waar ze blijkbaar mee bezig zijn,
zou het hen dan niet groen licht geven om een oorlog te beginnen,
als het dat is wat ze echt willen?
Allemachtig, sir. Zouden ze zoiets wel doen? - Geen idee, Devlin.
Maar er zijn in het verleden meer offers gebracht om naties in conflict te brengen.
Wat gaan gaan we doen, sir? - Niets. Jij gaat terug naar de brug.
Ik kan verder niets doen dan erheen te gaan...
en bidden dat ik het fout heb.
We zijn uitermate bezorgd voor de veiligheid van onze Ambassadeur.
Welke maatregelen heeft u getroffen om weer contact te leggen?
Ik kan u verzekeren, dat al het mogelijke gedaan is.
Alles?
Crichton, leg onze bevindingen uit aan Admiraal Zite.
Ik heb een nauwgezette analyse gedaan...
betreffende alle mogelijke informatie over de verdwijning...
en heb een precieze schatting gemaakt van de resultaten.
Mijn conclusie luidt dan ook...
dat de frequentie en de sterkte...
van omvangrijke energie in die magnetische wolk...
genoeg was om het electrisch circuit in het veer uit te schakelen,
natuurlijk inclusief alle communicatie-apparatuur.
Ik waardeer uw uitleg voor het gebrek aan communicatie,
maar dat verklaard niet waarom de sensoren de lokatie niet...
kunnen bepalen waar het veer nu is.
Ik ben bang dat ik daarover geen verklaring heb.
Wat opvallend de mogelijkheid opent ...
van de achterbaksheid aan het deel van de aardlingen.
Waar doelt u op?
Ik vind deze situatie onacceptable,
en hoe langer het voort duurt, hoe onacceptabeler ik het ga vinden.
Ik stel voor dat u Ambassadeur Duvoe vindt...
voordat ik mij verplicht voel om vergeldende maatregelen te treffen.
Het gaat wel. Dank je. - Je pakte altijd mijn arm toen we wandelden.
Zeven jaren geleden, toen onze wegen scheidden,
wist je toen dat ik ontzettend verliefd op je was geworden?
Ja, dat wist ik,
En ik was hopeloos smoorverliefd op jou.
Je was de meest briljante en fascinerende man die ik ooit ontmoet had.
Niets anders had nog betekenis voor me.
Niet de staat van dienst, niet mijn carrière.
Alleen jij.
Ik had graag alles opgegeven.
Dat kon ik je niet laten toestaan.
Je moest zijn wie je bent.
Weet je dat jouw stem ons kan weerhouden om een oorlog te beginnen?
Misschien.
Iemand zei eens, "De stoelen der macht kunnen eenzaam zijn."
Ik kan je niet zeggen hoe gelukkig ik ben...
op dit moment... met jou,
zelfs hier in dit godvergeten woestijn.
We rusten daar even uit.
Buck. Nog meer voetstappen.
Oh, deze zijn anders dan de anderen.
Kijk eens.
Daar ben je!
Je vriend zeker?
Laten we nou niet vijandig gaan doen.
Even geduld met je.
Waarom gaan we niet gezellig even kletsen, met ons drieën.
Tjeempie.
De Doctor? - Wie anders?
Oh, Hemeltje.
Nee, nee. Ga niet weg. Laat me niet alleen.
Wat gebeurt hier? Net nu we...
We kunnen u niet zien, Doctor. Blijf schreeuwen.
Zeg iets!
Hier, jongen. Hier.
Dr. Goodfellow, blijf schreeuwen!
Ik ben hier! - Doctor?
Doctor, blijf schreeuwen zodat we u kunnen vinden!
Ik zit hier, in een soort kuil.
Waar bent u, Doctor?
Amo, amas, amat.
Zit u daar in? - Ja, inderdaad, jongen.
Ik zit in een soort val.
We moeten het forceren.
We hebben een koevoet nodig. - Ik kijk wel even rond.
Doctor, gaat het?
Niet gewond, lieverd.
Een beetje verrast, maar het gaat goed.
Ik ga weer proberen te zoeken naar die lolbroek.
Dr. Goodfellow, Hoe is die rots hier gekomen?
Een paar schepsels hebben hem hier geplaatst.
Ik probeerde ze tot bedaren te brengen. Ik zei ze dat ik geen kwaad in de zin had.
Maar ze waren op geweld uit, zo leek het.
Zo stom zijn ze nou, die mensen. Ze denken dat Ze denken met Atavars te maken te hebben.
Ik ben Odee-x, de onoverwinnelijke! Laat me los!
Niet voordat we we bijgepraat hebben, kleintje.
Zet me neer!
Hier. Dit helpt misschien wel.
Zet me neer, uit de klauwen gegroeide kip! - Zet me neer!
Dit is Odee-x,
de onoverwinnelijke.
Onoverwinnelijk? Voelt niet echt als een bedreiging voor me.
Niet zo snel oordelen, mens.
Hij is de lolbroek. - Leuk trucje.
Geen truc, aardling.
Odee-x kan een machtige vijand zijn, als hij zou willen.
Ik zal het demonstreren.
Ga je gang.
Stijg op, steen!
Stijg op!
Bravo.
Goed om het licht weer eens te zien.
Neerleggen.
Vestig u, steen.
Ik ben nog niet klaar. Achteruit!
Niet te geloven.
Ik maak altijd af waarmee ik begonnen ben.
Ik zeg, wat een geweldige gewaarwording.
En, Captain, wat denk je daarvan?
Ik moet het je toegeven. Heel goed.
Heel goed?
Dat zou me niet eens in leven kunnen houden hier vol met randdebielen en deugnieten.
Hoe lang zit je hier al, kleintje?
Ik walg van de term, "Kleintje." Ongeveer 400 jaren.
Je bedoelt dat je hier al 4 eeuwen zit?
Geloof je niet in wat Odee-x zei?
Begrijp me niet verkeerd. In tegenstelling.
"Odee-x" moet staan voor Ocular Dynamics Experiment,
De eerste zending hier naartoe vanuit Saturnus.
Maar hoe kon het genetisch zo revolutionair zijn verwerpelijk zijn ontwikkeld?
Vragen, vragen. Speling der natuur en een eeuwigheid!
Kan er geen bedankje van af, nu ik je verlost heb uit die put?
Maar natuurlijk, vergeten. Het spijt me. Heel erg bedankt.
Wie zijn die Atavars? - Dat is een roofzuchtig volk.
- Ze zijn ook de heersers van Ezarhaaden. - Ezarhaaden?
Ezarhaaden is de bewaker van het hol van de Atavar,
Verachtelijk gespuis die leven onder de de gewelven van aarde van de planeet,
die naar boven komen om te plunderen en te doden...
en dan het kwaad vieren met afschuwelijk, wrede rituelen...
en de hoofden van hun vijanden op stokken plaatsen en hen dan aanbidden.
Maar mij pakken lukt ze niet. Daar ben ik hen te slim af voor.
Het spijt me. Een ongelukje, birdman.
Dat komt steeds vaker voor, hoe ouder ik word.
Odee-x, we kunnen kunnen je niets van je eisen,
maar u zou ons blij kunnen maken als u ons vertelt...
dat we de kortste route nemen nemen naar Oasis.
Natuurlijk is dit de kortste route, maar jullie zullen er nooit komen.
Waarom niet?
Omdat de het zand van de woestijn erg snel kan zijn. Daarom niet.
Een raadsel. Drijfzand?
Precies. Er is maar één overschrijdende route naar Oasis.
Jullie moeten door de verschrikkelijke Windengrot, de thuisbasis van de Atavars.
Als zij daar wonen, zullen zij ons dan toelaten?
Hoogstwaarschijnlijk niet.
Jullie zullen ongetwijfeld in de eerste val terechtkomen, die niet te vermijden valt.
Waarom kunnen wij die niet ontwijken?
Omdat het daar niet is, daarom.
Wees voorzichtig dan kan je er je voordeel mee halen.
Om de pen te bereiken dat het slot vrijmaakt, zal bewust denken je niet helpen.
Luister, Odee-x. We hebben nog maar weinig tijd, and we've got to get to Oasis.
Kun je ons zeggen wat de route is, naar de Windengrot?
Rechtdoor die kant op.
Misschien!
Wat een gek mormel.
Moeten we hem serieus nemen?
We moeten op hem vertrouwen.
Ik ga in de richting van die grot.
En u, Ambassadeur?
Het lijkt erop, Captain, dat je vastberaden bent...
dat we allemaal gehoorzamen met uw besluit.
Heeft u uw gevoel voor bevel verloren?
We gaan op weg naar de Windengrot.
We moeten uiterst voorzichtig zijn, Raka.
Begrijp je dat? - Dat begrijp ik heel goed, sir.
U voert bevel in dit veer.
Ik ben hier om u alleen te adviseren.
Deze Admiraal Asimov...
Men wil hem geloven.
Natuurlijk, maar uw besluit om een oorlogschip in te zetten was een wijs besluit.
Misschien wel, maar als ik in zijn schoenen zou staan,
zou ik wel wat meer dan beledigd zijn om een oorlogsschip van dit soort te benaderen,
vooral als ik maar een eenvoudig verkennings- veer was met een minimum aan wapens...
en op vredesmissie was.
Zoekende naar het verloren volk van de Aarde.
Precies.
Eén van de dingen die je leert als commandant is dat
je niet altijd de trekker hoeft over te halen, tenzij er geen alternatief is.
Verdomme, Raka, oorlogsschip is de trekker.
Nee, sir.
Dat schip is een geweer.
Hier is de trekker.
Dichtgeplakte bevelen? Waarom heb je me die niet gegeven toen je aan boord kwam?
Ik werd bevolen het alleen te overhandigen, als, in mijn opzicht,
de omstandigheden daarom zouden vragen.
Ik geloof dat de tijd is aangebroken.
Mijn God. Weet je wel wat er in staat?
Ja, sir.
Als Ambassadeur Duvoe niet op tijd de Oasis conferentie bereikt heeft,
moet u de Searcher vernietigen en meteen de aanval op Aarde inzetten.
Niets dan totale zwijgzaamheid.
Ik weet dat het goed met ze gaat, Admiraal. Buck slaat zich er altijd doorheen.
Ik wou dat ik je zekerheid kon delen, Twiki,
maar ik ben bang dat hoe langer wij niets van hen vernemen,
hoe erger dat het lijkt.
Ik besef dat u al lang onder grote druk staat, Admiraal,
maar het is mijn plicht u eraan te herinneren dat Admiraal Zite eiste...
dat er iets gedaan moet worden.
Wat gaat u hem zeggen? - Wat ik hem alsmaar zei...de waarheid.
Admiraal, kijk hier eens.
Het is een oorlogsschip.
Een Zykarian oorlogsschip, om precies te zijn.
Ik had nooit gedacht dat Zite het zover zou laten komen.
Toen ik jonger was, had ik dit als een uitdaging beschouwd,
een kans om mijn moed als officier te bewijzen.
Maar nu...
nu zie ik wacht het echt is.
Vertegenwoordigers van verschillende culturen die opnieuw een tragische blunder begaan...
omdat ze elkander niet kunnen vertrouwen.
Dat is typisch voor verschillen in organische levensvormen...
om elkaars bedoelingen te dwarsbomen, Admiraal.
Ik betwijfel of daar iets aan gedaan kan worden.
Je hebt mogelijk gelijk, Crichton. Dat betekent echter niet dat ik niet kan proberen.
Devlin, ik nodig Admiraal Zite uit voor een diner.
Misschien dat een face-to-face ontmoeting onder een goede maaltijd de spanning kan wegnemen.
Heel goed, sir. - Twee dingen nog.
Geef stilletjes door dat iedereen
gereed moet blijven voor de strijd, tot nader order.
Gereed moeten blijven voor de strijd? - Je hebt me wel gehoord, blik op wielen.
En Devlin, ik wil dat je de uitnodiging verzorgt voor het diner.
Zorg dat onze tafel het beste van het beste krijgt.
Met alle VIP's. - Ja, sir, ik ben al op weg.
VIP?
Belangrijke persoonlijkheden, snuggere.
Ah, hmm?
Ik moet naar oasis, en toch, wil ik niet dat deze reis eindigt.
Samen met jou zijn heeft deuren weer voor me geopend...
waarvan ik dacht dat ze altijd gesloten zouden blijven.
Hoe ontzettend aardig van je dat je dat zegt, Aram,
maar triest om te denken dat...
dat je geleefd hebt met een deel van je afgesloten.
Misschien, maar desalniettemin waar.
Gedurende de jaren sinds dat ik je voor het laatst zag,
leek ik alsmaar verder en verder af te drijven...
van die romantische dromen die ik had toen ik nog jong was.
Wat voor soort dromen?
Ambitieuze, onuitvoerende dromen die alle jongemannen hebben.
Jongemannen zijn allemaal hetzelfde, weet je.
Ze verwachten dat ze een uitmuntende en belangrijke carrière opbouwen,
om de vrouw van hun dromen te ontmoeten en lang en gelukkig zullen leven...
temidden van een warme en liefhebbende familie.
Jongemannen zijn niet de enigen die zulke dromen hebben, Aram.
Jonge vrouwen hebben die ook. - Echt waar?
Jij bent officier van het meest vooraanstaand onderzoeksschip...
in deze melkweg, elke melkweg.
Een Kolonel.
Moet haast wel een buitengewoon interessante carrière zijn.
Dat is het ook.
Geeft het voldoening?
Dat hangt er maar van af wat daarmee bedoelt met "Voldoening."
Heb je er ooit aan gedacht je leven met een man te delen,
om een thuis voor jezelf te hebben en een familie om van te houden en liefde terug te krijgen?
Ja, Aram.
Daar heb ik over nagedacht.
Maar het is...
Ja?
Ik denk dat ik daar nog niet klaar voor ben.
Ik denk dat ik nog wat jaartjes voor me heb.
Anders dan een ouwe vent als ik zeker?
Ik heb je altijd gezien als een zeer eerbiedwaardig man,
maar nog niet oud.
You, um...
Je bent nooit getrouw geweest, Aram. Waarom niet?
Geen idee.
Ergens achterin m'n hoofd was het een wens...
in de hoop dat we elkaar weer zouden zien.
daar heb ik ook op gehoopt.
Ik wist dat je een groot man zou worden, ooit.
Ik heb geprobeerd je carrière te volgen,
Maar zoveel woorden komen niet uit de Zykarian kwadranten.
We moeten beginnen met wat minder bekrompen te worden.
Anders zullen we elkaar nooit kunnen vertrouwen.
Wilma, Duvoe, kijk uit!
Oh, mijn lieve hemel. Wat gebeurt er?
Ik kan het zelf wel af, Captain.
Hemeltjelief. Weten jullie wel wat dat was?
Een reuzenkorstmos. Wat een wonderbaarlijk schepsel.
Alsjeblieft, mag ik even vijf minuutjes om het te onderzoeken, Captain?
Alsjeblieft.
Ik heb het u al eerder gezegd dat we daarvoor geen tijd hebben.
Zoek dekking!
Ze zijn weg.
Iemand gewond?
Waar is de Ambassadeur?
Ik hoop niet dat hij gewond is geraakt.
Ik zal eens gaan kijken.
Ambassadeur Duvoe?
Snel.
Hij komt hier naar toe.
Waarom kijk je naar me alsof ik een soort monster ben?
Zykarians zouden jou best wel als vreemd kunnen beschouwen...
een ongewenst wezen omdat je je hoofd niet kunt verwijderen.
Dat kan ik niet betwisten.
Weet Wilma hiervan?
Wat er tussen mij en Kolonel Deering is...
Buck? Ambasseur?
Waar zijn jullie? Is alles in orde?
Ja, Wilma, we zijn hier!
Oh, daar zijn jullie.
We dachten dat je mogelijk gewond zou zijn.
Is er iets?
Is er iets, Captain?
Niets dat niet kan worden opgelost.
Het spijt me dat jullie geen vrienden kunnen wrden.
Het is misschien zo belangrijk niet.
Als jullie wat langer bij elkaar zullen zijn, leren jullie elkaar wel te respecteren.
Misschien.
Heb je het al opgemerkt? - Ja, we worden gevolgd. Kun jij een kijkje nemen?
Ik zal achteraan komen. - Prima. Maar wees voorzichtig.
Ja, ik blijf bij hem. Ik hou je wel gezelschap.
Echt niet, Doctor. - Hoe bedoel je?
Eens zal uw nieuwsgierigheid je de baas worden.
Begrijp je het dan niet? Met mijn nieuwsgierigheid is niets mis.
Dat houd mij in conditie, om zowaar te spreken.
Om zowaar te spreken. Ja, natuurlijk, kom op, Doctor.
En deze keer blijf ik doorgaan totdat ik 'm heb gevonden.
Waarom volg je ons, kleintje? - Ik had niets beters te doen.
Heb je gezien wie die speren op ons afvuurde?
Dat heb ik gezien.
Je wordt slaperig, birdman.
Slaap, birdman.
Morgen brengt je weer een nieuw avontuur.
Heb maar leuke dromen!
Fascinerend was dat met die korstmos.
En bent u er zich van bewust dat korstmossen eigenlijk twee gedaantes hebben?
Een verbazingwekkende symbiotische relatie...
tussen een schimmel, welke water in voorziet natuurlijk,
en algen welke voorziet in voedsel.
Waar zinspeelt u op, Doctor?
Zinspelen? Ik zou eerder zeggen dat ik verveeld was?
Het spijt me. Het is een beroepsmatig kwaaltje van me.
Ik heb altijd de neiging mijn trots te delen. Vergeef me.
Natuurlijk.
Ik wil gewoon weten wat er aan de hand is, dat is alles.
Waarom zeg je mij niet wat er tussen jullie is voorgevallen vandaag?
Je kent hem goed, of niet?
Heeft dat er iets mee te maken dan?
Eigenlijk wel, ja.
Oh, hoe dan?
Wat weet je nou echt van hem? - Is er iets wat ik weten moet?
Is het serieus tussen jullie?
Of je zegt me wat er is, of je houd erover op.
Je begeeft je op gevoelig terrein.
Is het zijn politieke standpunt of het feit dat hij een Zykarian is?
Nee, ik denk alleen maar aan jou, Wilma. Ik wil niet dat je pijn gedaan wordt.
Je praat alsof ik een bewaker nodig heb.
Je houding tegenover die man... omdat ik nogal gesteld ben op hem...
of omdat hij om mij geeft?
Misschien moeten we maar gewoon vergeten. - Ja, dat lijkt me inderdaad beter.
Nog één ding erover.
Volgens mij is Ambassadeur Aram Duvoe een echte man.
Het vlees is gebraden, Admiraal, en de saus is fantastisch.
We zijn er klaar voor. Dat hoop ik maar. De gasten zijn er bijna.
We moeten uiterst zorgvuldig zijn vanavond. Veel hangt van het diner af.
Admiraal Asimov, uw aanwezigheid is op de brug gewenst.
De Zykarians staan op het op het punt te arriveren. Laat het belangrijk zijn.
Het is belangrijk, sir. Nieuwe aankomsten.
Nog twee Zykarian schepen aan onze rechterflank.
Dat zijn er dan drie, sir, met hun photon kanonnen op ons gericht.
Admiraal Zite en gevolg komen aan boord.
Ik kan mijn gasten maar beter niet laten wachten.
Ik wou dat onze chefkok het recept had van die saus.
Volgens mij kan dat wel geregeld worden.
Dat is nou een voorbeeld van samenwerking.
Daar hebben we meer van nodig.
Misschien.
Onze gezamelijke missie had als doel een samenwerking tot stand te brengen.
Zonde dat we dat zijn verloren.
Is er iets, Admiraal? - Ja.
De aanwezigheid van jullie schepen.
Ik moet u erop wijzen, sir, dat we slechts op onderzoek uit zijn,
we zijn geen oorlogsschip.
We kunnen niet op tegen een Zykarian schip, laat staan, drie.
Die schepen zijn slechts uit voorzorg, Admiral.
U heeft de mogelijkheid om hulp in te schakelen.
Ja, maar als ik dat had gedaan,
had ik het conflict alleen maar opgehitst dat jullie Ambassadeur juist probeert te ontwijken.
Ik wijs alleen u aan, Admiraal, ik was niet begonnen met provoceren.
En ik wijs naar uw, Admiraal, dat het niet uw Ambassadeur is die word vermist.
Mag ik zo bot zijn?
Dat zou ik waarderen.
We hebben de situatie geëvalueerd en zijn tot de conclusie gekomen...
dat u Ambassadeur Duvoe heeft ontvoerd en hem in gijzeling houdt.
Wat?
Uw veer is uit al onze scanners verdwenen...
wat betekent...
dat het ondergronds geland is,
allemaal zeer overwogen gepland.
Dat is een belachelijke veronderstelling.
Als het was gecrashed,
had onze scanner nog wel sporen van straling kunnen achterhalen van het wrak.
We hebben niets ontvangen.
We geloven dat u ons wilt chanteren en het leven van de Ambassadeur op het spel zet...
op een kritisch moment...
om ons uit evenwicht te halen en u de macht geeft om als eerste aan te vallen.
Dat is niet alleen absurd, het is gewoon onlogisch.
We weten allebei dat een oorlog een wereld is...
met haar eigen logica, Admiraal,
en een duivelse logica is het.
Vernietig een stad om het te sparen voor de vijand...
is klare taal voor een soldaat,
en ik...
ben...een soldaat.
Kunt u van mij aannemen,
zo waar het mijn eer betaamd als officier,
dat als er ook maar iemand de crash van dat veer heeft overleeft,
dat ze op dit moment proberen om Oasis te bereiken?
Ik onthoud mij van de aanval te beginnen totdat de conferentie begint...
en mijn ambassadeur is absent word gerapporteerd.
Oh, en...
mijn complimenten aan de chefkok.
Het diner was voortreffelijk.
Nog een prettige avond, heren.
Nou, birdman. alweer een prachtige dag.
Wilma.
Je zit ergens mee.
Wil je erover praten?
Kun je mij zeggen wat er is gebeurd tussen jou en Buck?
We hadden een meningsverschil. Trek het je alsjeblieft niet aan.
Het is niet ongebruikelijk dat mannen van sterke wil op elkaar afschuren,
vooral wanneer ze om dezelfde vrouw geven.
Captain, wacht even.
Kunnen we niet even stoppen om af te koelen?
Alsjeblieft Captain. - Dat is goed, Doctor.
Dank je. - We pauzeren even!
Geen wonder dat ze schreeuwde.
Kijk deze afgehakte hoofden eens. Ik kan zeggen wat het zijn. Weten jullie het?
Deze hoofden stellen de cultus voor aan de Atavars waar Odee-x ons over vertelde.
Dat maakt hen wel dat ze tot moorden in staat zijn, wat hij ook zei.
Verschrikkelijk.
Wonderbaarlijk, kijk die stenen eens. Het patroon van die stenen, een soort relikwie.
We kunnen maar beter weggaan hier. - Laat me ze even aanraken.
Nee, kom op. Laten we wegwezen hier.
Wil je er niet iets meer over weten?
Heel graag, een andere keer. - Een andere keer.
Kleintje?
Niets heeft me ooit me kunnen volgen als jij.
Je laat me ook niet met rust. Waarom ga je niet naar de anderen toe?
Ik wil met je praten.
Blijf daar!
Ik heb je gezien.
Je had nogal wat moeite om je voetafdrukken uit te wissen.
Je kracht is weg.
Waarom volg je ons?
Misschien vind ik dat wel leuk. - Je zou ons kunnen helpen.
Ik heb jullie al geholpen.
Bovendien, jullie zitten op het spoor.
Jullie zullen de Windengrot vinden.
Als je de grot verlaat, zie je de torenspitsen van Oasis.
Je zou ons kunnen leiden door de grot, om de Atavars te ontwijken.
Ik heb me al genoeg bemoeit in je lot.
De woestijn kan je botten verbleken.
De winden kunnen je versnipperen.
Atavars kunnen je kop trachten te pakken...
om het te kronen aan een paal.
Heel jammer. Dat zijn mijn zaken niet.
Maar zij zijn je vijand, is het niet?
Als je eeuwen alleen bent geweest,
is zelfs de vijand als gezelschap beter dan helemaal niets.
We hebben je hulp nodig.
Als je niet vrijwillig meegaat, zal ik je moeten dragen.
Je bent te laat!
Energie, birdman.
Stormen vol straling!
Ze hebben jullie schip vernietigd, maar ze geven mij kracht en praal.
Zware en kleine stormen floreren voortdurend over mijn planeet.
Ik weet waar je ze kunt vinden.
Je kunt me nu niet aanraken, en als ik hier mee klaar ben, zal ik zelfs sterker zijn,
en dan kun je me zelfs niet aanraken.
Dus, vaarwel, birdman.
Jij wint.
Tot ziens...
kleintje.
Veel geluk.
Jij bent het die geluk nodig zal hebben.
Er dreigen nogal wat gevaren in die grotten.
Ezarhaaden is de gevaarlijkste.
Om overhand op Ezarhaaden te krijgen en zijn lot te bezegelen,
richt meteen het punt der vergelding.
Je praat weer vol raadsels. Wat bedoel je daarmee?
Het betekent dat je weer iets hebt om over na te denken als je je vrienden weer tegenkomt.
Tot ziens!
Ik wil je... ik wil je bedanken.
Waarvoor?
Het was goed dat je Wilma niets hebt gezegd. - Ik ga het het haar ook niet vertellen.
Maar volgens mij moet u dat wel doen. - Dat begrijp ik.
Natuurlijk heeft ze het recht om het te weten,
maar de manier waarop jullie mensen tegen onze symbiose kijken,
zal het niet gemakkelijk voor ons zijn.
Ik zal het haar vertellen als we alleen zijn,
bereid haar voor, als het mogelijk is.
Begrijpt u dat, Captain? - Jazeker.
Daar ben je. Waar was je de hele nacht? Wat is er gebeurd?
Het was die kleine, Odee-x, die ons aan het volgen was.
Waar is hij? - Ik kon hem niet overtuigen mee te komen.
Maar we zijn op het spoor van de Windengrot.
Voorbij die grot, zullen we Oasis zien.
Hij heeft ons nog een waarschuwing gegeven...
nog een raadsel.
Het eerste raadsel. Hoe was die ook alweer?
"Om de pen te bereiken dat het slot beheerst..."
"Het bewustzijn zal je niet benutten."
daar gaan we weer. - Deze is aannemelijk.
"Om overhand op Ezarhaaden te krijgen en zijn lot te bezegelen,
richt meteen het punt der vergelding."
Laten we weg gaan.
Hoe ver weg kan het nog zijn?
Odee-x zou ons toch niet de verkeerde richting hebben gewezen, of wel?
Ik vroeg me hetzelfde af, Buck.
Daar is het, de grot voor ons.
Nou, daar gaan we dan.
Maar hopen dat onze kleine vriend ons verder geen kattekwaad heeft uitgehaald.
De grot is tenminste verlicht.
De windengrot. Helemaal zo slecht nog niet.
Tot nog toe niet, nee.
Volgens mij heb ik te vroeg gesproken.
Het komt vanuit andere gangen.
Ik vraag me af wat er zou gebeuren als die wind hier zou arriveren.
Mijn hemel. Iets als dat daar, kijk eens.
Iemands botten liggen vast in de rots.
Door de kracht van de wind.
Dat lijkt me toch niet mogelijk.
Laten we gaan.
Daar is één van hen. Dat moet de ingang zijn van de Atavars.
Dr. Goodfellow, Wilt u hier weggaan?
Toe nou. Ga weg hier. - Oh, heel erg bedankt.
Wat was dat?
Er komt geen geluid uit die gangen.
Alsof we in een graftombe lopen. - Heel raar.
Heel onnatuurlijk.
De speer gaat er recht doorheen.
Ik kijk hier wel even.
Het beweegt niet.
Het is overal solide.
Laten we wat gaan graven.
Dat ziet er niet goed uit, Captain.
Misschien moeten we teruggaan en een andere gang proberen.
U heeft gelijk, Mr. Ambassadeur.
Nog een onzichtbare muur.
We zitten in de val. - Daarom horen we niets vanuit de gangen.
Waarom gaat die speer er wel doorheen, maar wij niet?
Het is een gevoelige val, Buck. Hoogst ingenieus.
is het niet een beetje benauwd hier?
Eigenlijk wel, ja.
De fakkel gaat uit.
De lucht raakt op.
Doctor, enig idee hoe dit krachtveld gegenereerd word?
Geen idee. Ik heb geen flauw idee.
Ik heb nog nooit zoiets als dit meegemaakt.
Het is natuurlijk mogelijk dat het niet bestaat. Misschien niet iets natuurlijks.
Dat het alleen in onze gedachte bestaat. - U bedoelt dat we het ons inbeelden?
Als dit mijn verbeelding is, dan bestaat het niet echt.
En die fakkel gaat niet uit.
Hoe kunnen we dat overwinnen wat niet bestaat?
Doctor, de logische strekking van uw hypothese...
is dat we in een val zijn gelopen die niet bestaat.
Als u volhardt in deze belachelijke positie...
De val is er niet.
Odee-x dat we de val niet konden vermijden, omdat het niet bestaat.
Je hebt helemaal gelijk, je bent een slimme meid.
Hoe luid de rest van dat raadsel?
"Om de pen te bereiken wat het slot beheerst,
Bewustzijn benut ons niet."
"bewustzijn benut ons niet."
Een pen.
Pen.
Een pen?
Er is een hefboom.
Misschien is dat onze pen.
Het is te ver weg. - "Bewustzijn benut ons niet."
Dat is maar gebrabbel, of niet, Doctor? Niet noodzakelijk, liefje.
Niet noodzakelijk. De werkwoorden zijn: 'Bewustzijn' en 'Niet.'
Leidt dat ons niet naar het onderbewustzijn?
Oh, natuurlijk. Heel duidelijk Oh, ja.
Eens kijken.
Kolonel Deering, ik denk dat jij het bent. - Wat ben ik, Doctor?
Jij bent onze onderbewuste denker.
Doe wat ik je zeg.
Kijk naar die fakkel. Haal je ogen er niet van af, kind.
Ontspan je. Kijk naar de fakkel.
Je oogleden worden zwaar. Ze worden zwaar, niet?
Ze worden zwaarder en zwaarder.
Sluit ze maar. Heel goed, meid.
Heel goed, kind. Je gaat in een diepe, heel diepe staat van onderbewustzijn.
Open je ogen zometeen. Nu nog niet.
Open je ogen, maar je blijft slapen. Begrepen?
Begrepen.
Open je ogen.
Ik wil dat je nu naar die hefboom gaat.
Zie je die daar? Zie je hem? - Ja, ik zie hem.
Goed, prima. Ga erheen en trek hem naar beneden.
Daar is de wind weer. - Het is u gelukt, Doctor.
Frisse lucht!
Dank je, dank je.
Bij de derde tel, word je wakker en voel je je prima.
Eén, twee, drie.
We zijn eruit.
Dat was briljant, Doctor.
Door de trance, nam hij je onderbewuste gedachten weg.
U bent geniaal, Doctor.
Daar ben ik het met je eens. Dank je, dank je.
Kom op, laten we hier weggaan. We hebben veel tijd verloren.
inderdaad geniaal. Ik gaf haar het antwoord.
Ik moet mijn raadsels nog onduidelijker maken.
Oh, slangen.
Ja, en van zeer giftige soort, m'n kind.
De brug is de enige weg er overheen.
Oh, nee! Daar komt het weer!
Laag blijven en vasthouden!
Het lijkt wel een orkaan!
Blijf hier.
Ik probeer er overheen te gaan.
Wees voorzichtig, Buck.
Weet je zeker dat het je houdt? - Ik ben nergens zeker van.
Niet te snel gaan, Captain.
Ik zal het onthouden.
Vasthouden, jongen, vasthouden!
Rustig, Buck!
Buck? - Volhouden, Buck.
Buck, volhouden. Wij houden de brug vast.
Lieve help! Daar komt het weer, Captain.
Ik hoor 't.
Volhouden, jongen, het duurt niet lang.
Trekken, trekken! - Buck, ik kan 'm amper houden!
Volhouden, alsjeblieft! - Dat probeer ik. De wind is te sterk.
Volhouden.
Je moet wel. Probeer 't!
Gelukkig maar.
Pas op voor Ezarhaaden!
Goeie grutten! - Het is een zwaard!
Hij heeft hulp nodig.
Buck!
Ik ben Ezarhaaden, zwaard des doods,
Beschermengel van de Atavars.
De spelonk daar is duister en diep.
Wie daarin valt, valt voor altijd in diepe slaap.
We zijn met je, jongen, niet wanhopig worden. Geef hem een waardig gevecht.
Oh nee, Buck!
Ezarhaaden!
Jij, Odee-x! - Ja, jij duivel!
Boeman! Ellendig monster!
Misselijke mensenhater! Oh, je hebt 'm gemist.
Jij, afschuwelijk...
De onruststoker heeft zijn lot ontmoet.
Komop, aardling, nu...
en voel Ezerhaaden's zwaard der haat.
Het raadsel... Als we Ezarhaaden passeren.
"Om de overhand op Ezarhaaden te krijgen en zijn lot te bezegelen,
richt meteen het punt der vergelding." - Punt der vergelding?
Probeer het hart te raken, Captain!
Buck, ga voor het hart.
Geen hart, geen hoofd, geen lichaam.
Punt. Het punt der vergelding.
Buck, het is de punt van die speer. Gebruik de punt!
Welnu, aardling...
Nu zul je ook de spelonk vinden, duister en diep...
en eindig je voor altijd in diepe slaap.
Duivel!
Jij, Odee-x, wees bereid te sterven.
Nog een punt om de vergelding te winnen. Nog een punt.
Je hebt 'm.
Goed gedaan, Captain!
Gaat het? - Ga weg!
Zeg me dan of het gaat. - Het gaat wel.
Ondankbaar kleine...
Oké, Hawk. Ondersteun de brug.
Ik moet het repareren, zodat jullie kunnen oversteken.
Nooit gedacht dat ik het jammer zou vinden dat de Zykarians zich terugtrekken.
Ik begrijp niet hoe de verplaatsing, erin en uit zichzelf,
in het bijzonder significant is.
Het is significant genoeg voor mij.
Ze zijn verplaatst zodat zij vrij spel zouden krijgen om te schieten.
Nog verandering in de plaatsing? - Nee, sir.
De drie schepen staan nog steeds, in aanvalspositie.
Afstand? - Een achtste van een kwadrant.
Zeg luitenant Devlin dat ik hem wil spreken in de machinekamer.
Ja, sir.
Luitenant Devlin naar de machinekamer.
Ik denk dat je weet wat ik denk, Devlin. - Ja, sir.
Keur je het af? - Nee, sir.
Heel lang geleden toen ik net als jij luitenant was,
stuurde ik een squadron van zeven schepen naar de punt van een kwadrant.
We kregen dit ongelukje, zoals je weet.
Een laser doorboorde ons schip.
Maakte een gat in de machinekamer.
We moesten het schip verlaten.
Op enige afstand er vandaan, hebben we kunnen zien wat er gebeurde.
Het verlies van zeven van onze veren.
Een heel quadrant weggevaagd.
Alle schepen verloren, sir?
Vreemd om daarop terug te komen,
iets in ons geheugen bewaren, hopende, het nooit hoefde te gebruiken.
En toch,
gaan we de Searcher uitrusten, Devlin...
om als boobytrap te gebruiken.
Odee-x, waarom heb je je krachten niet gebruikt om Ezarhaaden te verslaan?
Waarom ik dat inderdaad niet deed? Konden jullie hem zien?
Nee. - Ik ook niet.
Sinds de kracht in mijn ogen zit, waren mijn ogen nutteloos tegen hem.
Hij was mijn nemesis. Daarom had ik een overwinnaar nodig.
Zoals je kunt zien, ben ik goed in mijn overwinnaars eruit te pikken.
Wat ik wil weten is waarom je niet eerlijk tegen mij zei wat ik kon verwachten.
Waarom dat raadsel? Je had me bijna vermoord.
Dan zou het een oneerlijk voordeel zijn ten opzichte van Ezarhaaden,
om nog maar te zwijgen dat mijn raadsels dan waardeloos zouden zijn.
We moeten onze eetlust niet bederven om er meer smaak aan te geven, Captain.
Je bent me er echt eentje. - Dank je.
Er is nog een belangrijk puntje om te doen.
Ik heb er 400 jaren op gewacht om dat te doen!
Kleintje, je moet m...
Je gaat met ons mee. Je hebt hulp nodig.
Fiddle-faddle en folderol.
Denk je dat in honderden jaren tijd dat ik hier ben, dit mijn eerste verwonding is?
Rust en zwijgzaamheid voor een paar minuten...
of een paar jaar... en ik ben weer hagelnieuw.
Ik zal tenminste leven, Dat is meer dan dat ik van jou kan zeggen.
Waar heb je het over Odee?
Als de dood zeker is, is er geen ontkomen meer aan,
een boze God zal de dood overwinnen.
Nog meer raadsels.
Ik zweer je, als je niet gewond zou zijn, zou ik je met het zwaard erin gooien.
Omdat je toevallig overwinnaar bent, betekent nog niet dat je alle vrijheden kunt nemen.
Odee-x, excuseer me.
Heeft heeft nieuwe raadsel te maken met...
Niet nog meer. Ga weg! Als ik het ooit zou kunnen maken, moet ik het nu doen.
Ga weg! - Niet zonder jou, kleine vriend.
Raak me nu aan, en je zult nog veel meer verliezen.
Zoals je wilt.
Zeker weten dat het goed komt met je?
Dank je. - Whee! Whee! Wat ben jij knap!
Om je leven te sparen denk dan aan mij...
maar denk dan vooral aan mijn derde raadsel.
Laten we gaan.
De macht die zwaait over de angst van Oasis,
mijn kracht is weg, mijn magie is ontvlucht.
Ik doe pijn, ik huil, ik moet naar bed.
Help me alsjeblieft om de pijn in mijn hoofd te stillen.
Is dit het ontsteking van de fotonbom? - Ja, sir.
Op het moment dat u bevel geeft tot activatie,
zal de Searcher gelijkwaardig zijn als een exploderende ster,
alles zal verbranden in dit kwadrant.
De deadline is slechts uren verwijderd.
Ja, sir. Het oorlogsschip wacht op uw bevel tot vuren.
En ik ken mijn bevelen.
Ik vertrouw er op, en toch,
wantrouw ik het.
Ik zal de bevelen opvolgen.
Daar zijn de torenspitsen van Oasis.
We gaan het halen, ondanks alles.
Wat denk je dat Odee-x in zijn laatste raadsel in gedachten had?
Dat is een moeilijke vraag om die zomaar te beantwoorden.
In vele opzichten was dat leuke kereltje een beetje gek.
Volgens mij heb ik je dat zelf horen zeggen.
De torenspitsen van Oasis. - Zijn ze niet prachtig?
Oh, hemel!
Bluffen ze alleen maar? - Reken daar maar niet op.
Ze verzamelen slechts moed.
Wat denk je, Hawk? - Zonder wapens komen we er niet allemaal door.
Odee-x zei, "Om je leven te sparen, denk dan aan mij, maar vooral mijn derde raadsel.
Het derde raadsel, lieverd.
"Een boze God, zal de dood overwinnen."
Aan boze Goden hebben we nu helaas een tekort, Doctor.
Wilma, we gaan een opening forceren.
Jij en Dr. Goodfellow grijpen de Ambassadeur, en maken dat jullie wegkomen!
Klaar, Hawk? - Klaar.
Vooruit!
Stop! Stop! Ik beveel jullie!
Zij die hoofden aanbidden, kniel neder!
Kniel neder voor een boze God!
Buig voor een levend hoofd,
uit woede dat deze boze God vuur en vernietiging uitspreekt over jullie!
Achteruit. Ga achteruit!
Ik beveel jullie. Pas op!
Pas op of gij zult branden! Ga weg!
Nu!
En val geen vreemden meer lastig.
Ik had gehoopt dat je dit niet hoefde te zien.
Niet op deze manier.
We gaan nu naar Oasis.
Je wist het. Daarom wou je het mij niet vertellen.
Samenwerken met deze mensen...
om bij deze conferentie te komen...
heeft mij aangetoond...
dat de kloven die ons scheiden...
verbonden kunnen worden,
dat begrip komt...
met communicatie,
en dat oorlog, geenszins in alle opzichten
een alternatieve kans heeft.
Daar ben ik het mee eens.
Laat het nooit meer zover komen.
Amen.
Dat was heel krachtig, Ambassadeur.
Elke waardering moet gedeeld worden met mijn begeleiding, Admiraal.
Het was echt indrukwekkend, Mr. Ambassadeur,
dat we er mochten zijn toen geschiedenis werd geschreven.
Ik ben zelden aanwezig in het heden, weet u.
Tegen die tijd dat ik er ben, is het heden al weer verledentijd.
Ik geloof dat ik het begrijp, Doctor.
We moeten ons onthouden, van dit beleid van isolement, voor eens en voor altijd,
welke wantrouwen en achterdocht hebben veroorzaakt...
tussen Zykaria en andere naties van dit stelsel.
We moeten de vrede bewaren, leren elkaar te kennen.
Onwetendheid schept achterdocht.
Met communie komt kennis...
en begrip.
Ambassadeur, uw schip is klaar.
Heren.
Ik hoopte al dat je hier zou zijn...
om tenminste vaarwel te zeggen.
In plaats van vaarwel te zeggen, zeg ik liever, "Tot een volgende keer."
Natuurlijk.
Ik hoop dat je het begrijpt. Het was alleen maar de shock. Geen oordeel.
Goede vrienden vragen zich dat niet af.
Ik meende het. Het zal geen shock meer voor me zijn.
Een grote stap, niet? Voor ons beiden.
Misschien een andere keer, zal er een groot gala zijn.
Dan zal ik jou begeleiden,
en zal iedereen ons benijden.
Een andere keer.
Dromen zijn niet alleen voor kinderen, of wel?
Nee, Aram. Ze zijn voor ons allemaal.
Ik ben erg blij dat ik je gekend heb, Captain.
Ik hoop dat dat voor jou hetzelfde was.
Zeer zeker, Mr. Ambassadeur.
Je hebt gelijk.
Hij is een echte man.
Vertaling en aanpassingen: ®onnie 2012 ~Home Translations~